Ahmet Telli
Şimdi sımsıcak bir kar yağıyor yine
Yüreğimin üstüne yağıyor hiç durmadan
Ellerin
nasıl da üşüyor, bozacının
Karlı sesi doluyorken odamıza
(...)
Ahmet Telli bu şiirinde karı, yalnızca mevsimsel bir olay olarak değil, insanlık hallerinin simgesi olarak işler.
"Şimdi sımsıcak bir kar yağıyor yine" - Kar genellikle soğuklukla anılırken burada "sımsıcak" ifadesiyle verilir. Bu, duyguların doğayla nasıl iç içe geçtiğini, karın bile içsel bir ısıya dönüşebileceğini gösterir.
"Kar ayrılık hüznüdür" - Bu tek dize, doğayı duygusal bir sembole dönüştürür. Kar, mevsimsel değil, ruhsal bir anlam kazanır.
"Yurdundan ayrılanları düşünüyorum... ülkemin kar kokusunu da özledim" - Kar, bir toprağın, bir ülkenin, bir hafızanın kokusu haline gelir. Göç, özlem ve kimlik meseleleri doğayla birlikte ifade edilir.
"Hava gittikçe kirleniyor bu kentte" - Modern kent yaşantısı, doğayı bozan, kirleten ve insani duyguları körelten bir yapıda sunulur.
Ekolojik Mesaj: Doğa, duyguların taşıyıcısıdır. Kar, soğuk olsa da içsel sıcaklıkları uyandırabilir. Modern kent hayatının kirlettiği hem hava hem de ruhlarımız, doğanın saflaştırıcı gücüne ihtiyaç duyar.