Melih Cevdet Anday
Yaz sonu durdurur sokakta,
Tenha bir duvardan sarkıp,
nereye böyle,
Düşünsene,
orda kimse yok,
yalnız akşam,
(...)
Melih Cevdet Anday'ın bu şiirinde yazın sona ermesiyle birlikte ortaya çıkan boşluk, sadece duygusal bir yoksunluk değil, aynı zamanda doğanın değişimiyle ilgili bir farkındalıktır.
"Yaz sonu durdurur sokakta" - Şiir, mevsimsel geçişin şehir hayatını bile etkilediğini göstererek başlar. Doğa olayları şehirle iç içedir.
"Yağmur bu, rüzgar çıktı... fırtına, dolu" - Doğa bir arka plan olmaktan çıkar, şiirin başrolüne geçer. Mevsimle gelen değişimler bir içsel fırtınayı da çağrıştırır.
"Bak işte boşalmış perde..." - Boşluk, terk edilmişlik ve durağanlık, hem doğada hem de şehirde sezilir. İnsanların doğadan uzaklaştığı, evlere çekildiği bir mevsimsel yalnızlık anlatılır.
"Düşünsene..." tekrarları - Şiir, okura sorgulama çağrısı yapar. Bu da sıradan bir mevsimsel gözlemin ötesine geçerek, doğayla ilgili bilinçlenmeye davettir.
Ekolojik Mesaj: Mevsimler yalnızca takvim yaprakları değil, duygusal ve fiziksel atmosferin değişimidir. Doğa, şehir hayatının içinde bile varlığını hissettirir. Yaz sonu, bir kayıp değil, bir dönüşümdür.